Maszewo - wieś królewska, wchodząca w skład starostwa płockiego. W XVI wieku liczyła ok. 300 ról osadzonych kmieciami. Od l ćwierci XVI wieku wraz z Białą stanowi tenutę największą w województwie. W roku 1819 w kolonii Maszewo, na trakcie z Płocka do Torunia, znajdowała się karczma rządowa zwana czerwoną, wypuszczana przez sekcję Ekonomiczną Komisji Woj. Płockiego w dzierżawę. W 2 pół. XIX wieku powstał tu cmentarz ewangelicko - augsburski (od 1951 roku zamieniony na rzymsko - katolicki przy parafii św. Jadwigi w Maszewie Dużym, w chwili obecnej nie istnieje). Maszewo, zasiedlone przez kolonistów niemieckich na przełomie XVIII i XIX wieku, jawi się jako jeden z ważniejszych ośrodków luterańskich na Mazowszu płockim. Wielka szkoda, że ślad społeczności ewangelickiej, wprawdzie obcej narodowo, kulturowo i religijnie, ale tak szybko ulegającej polonizacji, wzbogacającej i współbrzmiącej z polską kulturą, z ewangelickim system wartości - rzetelność, sumienność, spolegliwość, obowiązkowość, dokładność, punktualność, uczciwość, ekumeniczne zaangażowanie, uniwersalizm, został w Maszewie zupełnie zatarty. W roku 1827 wieś rządowa Maszewo i kolonia Maszewo. W roku 1885 istniały tu dwa domy modlitwy: luterański i braci Morawskich oraz szkółka ewangelicka. Istniał też browar, dwie olejarnie, wiatrak, 3 sklepy, szynk i karczma. Do Maszewa Wielkiego należały wówczas dwie osady rządowe: osada karczmiarska i młyńska wraz z młynem wodnym. Osada Maszewo powstała z uwłaszczonych gruntów. W końcu XIX wieku postawiono tu dwór drewniano -murowany.